Het mag toch één van de grootste verrassingen van de laatste jaren genoemd worden: de Arizona Diamondbacks versloegen de Philadelphia Phillies in de National League Championship Series over 7 wedstrijden (4-3) en rolden zo door naar de World Series.
Om maar een voorbeeld te geven van hoe verrassend dit is: voor het seizoen begon stonden de Diamondbacks in de onderste 10 van clubs die de World Series zouden kunnen winnen. Op FOX Bet kon je $1,000 verdienen had je aan het begin van het seizoen $10 gezet op de Diamondbacks.
De opponent van de Diamondbacks, de Texas Rangers, stonden niet veel hoger, ongeveer in het midden.
Met andere woorden: de winnaar van de World Series van 2023 wordt hoe dan ook een daverende verrassing. Op dit moment zijn de Texas Rangers de favoriet in Las Vegas.
Diamondbacks verslaan de Phillies in 7, op een niet verwachte manier.
Een series die tot de maximale hoeveelheid van 7 wedstrijden gaat, is uiteraard hartstikke spannend. Eigenlijk gaf niemand nog een stuiver voor de Diamondbacks na de eerste twee wedstrijden. In Philadelphia kregen de twee beste starters van de Arizona Diamondbacks behoorlijk klop: Zac Gallen verloor en Merrill Kelly kreeg flinke klappen tegen. Daarentegen konden de Phillies op zeer sterke optredens leunen van hun beste twee starters: Zack Wheeler en Aaron Nola. Ook was de slagploeg van Phillies op dreef en die van de Diamondbacks helemaal niet. Gevolg: 5-3 en 10-0 uitslagen in de eerste twee wedstrijden.
Met een 2-0 achterstand stonden de Diamondbacks met de rug tegen de muur en moest het thuis in Phoenix proberen terug te krabbelen. Daarvoor moest het hopen op een goed optreden van de jonge nieuwkomer Brandon Pfaadt die een lastig eerste regulier seizoen kende, maar op een prima wedstrijd kon buigen tegen de Dodgers en de NLDS. De Diamondbacks kreeg wat het hoopte en Pfaadt kreeg met een behoorlijk aantal off-speed pitches de tegenstander op de knieën. In extremis wist het 2-1 overwinning binnen te slepen in wedstrijd 3 en zo was het verschil nog maar één. Ook de vierde wedstrijd, een ontmoeting waar beide teams leunde op enkel relievers, was een spannende en ook hier pakte Arizona ternauwernood de overwinning met 6-5. Voor wedstrijd 5 konden beide teams weer rekenen op hun topwerpers, maar waar Wheeler wederom dominant was voor de Phillies, stelde Gallen teleur voor de Diamondbacks. De Phillies liepen al snel uit en wonnen met 6-1 en wist dat het aan één overwinning, thuis, voldoende had om voor de tweede opeenvolgende keer door te stomen naar de World Series.
Maar daar kwamen de Phillies dus bedrogen uit. Kelly gooide een dijk van een wedstrijd en leidde de Diamondbacks naar een 5-1 overwinning en een alles-of-niets wedstrijd in de zevende ontmoeting. Weer was het Brandon Pfaadt die solide was en de Diamondbacks hielp aan een 4-2 overwinning.
Maar daarmee is niet alles gezegd. De Diamondbacks versloegen de Phillies op een voor hun vrij onorthodoxe manier.
Allereerst waren daar natuurlijk de beide teleurstellende optredens van Zac Gallen (7.36 ERA) en de eerste van Merrill Kelly. Konden de Diamondbacks normaal gesproken steunen op hen, deze keer verloren ze 3 van de 4 ontmoetingen waarin hun topwerpers op de heuvel begonnen. Bij de Phillies was het juist andersom: hun topwerpers Zack Wheeler en Aaron Nola wonnen 3 van de 4 optredens waarin zijn begonnen.
Ook defensief was Arizona vrij wankel, getuige de 4 fouten die ze maakten. Ook de Phillies maakten her en der een foutje, maar minder dan wellicht verwacht.
Ook duidelijk: Brandon Pfaadt was onverwacht één van de belangrijkste werpers geworden en maakte het ook waar. Ook de bullpen van de Diamondbacks was geweldig, met name de wat minder bekende namen als Kevin Ginkel en Ryan Thompson. Daarentegen zakten een paar van Phillies wat door het ijs, met name Craig Kimbrel, die vorig jaar ook al de closer-job verloor bij de Dodgers.
In aanvallend opzicht bleek de gevreesde slagkracht van mannen als Christian Walker, Corbin Carroll en Tommy Pham volledig afwezig. Geen van hen drie wist boven de .500 OPS uit te komen. Datzelfde gold ook in mindere mate voor superster Bryce Harper van de Phillies. De Diamondbacks waren succesvol in het "om hem heen werpen" zoals het heet in mooi honkbaljargon: zijn .217 slaggemiddelde was ondermaats, maar hij kreeg dan ook regelmatig 4 wijd om hem maar geen kans te geven de bal uit het veld te jagen.
Nee, de Diamondbacks moesten het hebben van "small ball" tactics (kom op de honken en sla de mannetjes verder) en onverwachte helden. Met name de middenvelder Alek Thomas was belangrijk, vooral met zijn homerun in de vierde wedstrijd die een 5-5 op het bord bracht. Het was het waardevolste moment in de hele series. De Diamondbacks hadden sowieso meer hits dan de Phillies (55 tegen 51). En uiteraard was daar catcher Gabriel Moreno die verschrikkelijk "clutch" was, oftwel: op de momenten waar het om draaide stond hij altijd klaar.
De Diamondbacks konden daarentegen wel rekenen op hun 2B Ketel Marte, die een nieuw post-season record vestigde van 16 opeenvolgende wedstrijden met een hit. Hij won de MVP in deze serie.
De Phillies stelden daar enkel Kyle Schwarber tegenover. Hij sloeg maar liefst 5 homeruns van de 11 in totaal die de Phillies behaalden. Hij was dan ook goed voor meer dan 25% van de punten die werden binnengehaald. Het zorgde er tevens voor dat de Phillies meer punten binnensloegen dan de Diamondbacks (30 tegen 21), maar het was dus niet voldoende.
Bruce Bochy brengt de Rangers naar de World Series.
Ook de Texas Rangers zijn dus een verrassing in de World Series, al zijn de Rangers dit seizoen erg agressief geweest in het samenstellen van een winnaar. Zo is Bruce Bochy geen onbekende in de World Series: hij won in het verleden drie keer een ring met de San Francisco Giants.
Zijn Texas Rangers is een team wat redelijk goed te vergelijken is met de Philadelphia Phillies: behoorlijk wat slagkracht en een paar goede starters. De Rangers scoorden maar liefst 39 runs tegen de Houston Astros, wat zich met 33 runs ook niet zonder slag of stoot liet verslaan.
Maar in tegenstelling tot voorgaande jaren waren de werpers van de Astros niet opgewassen tegen de tegenstander: Christian Javier, Jose Urquidy en Framber Valdez hadden allen moeite de Rangers, en met name ALCS MVP Adolis García, in bedwang te houden.
De Rangers sloegen 15 homeruns en Adolis García nam er daar 5 van voor zijn rekening. Het was wellicht hét verschil in deze series daar de beste slagman aan de kant van de Astros' kant Jose Altuve was. Maar Altuve heeft niet de kracht van García en kon daarnaast ook niet rekenen op al te veel steun van zijn teamgenoten: mannen als Kole Tucker en de vorig seizoen zo bewierrokte Jeremy Peña hadden een teleurstellend optreden in de ALCS.
De offensieve kracht tegen de Astros' pitching was zo voldoende om de tekortkomingen bij de Rangers te niet te doen: de starting en relief pitching. Jordan Montgomery is op dit moment de eerste man bij de club uit Arlington, met Nathan Eovaldi als goede tweede. Texas hoopt uiteraard op goede optredens van Max Scherzer. De ervaren werper komt echter net terug van een blessure en was tegen Houston duidelijk nog niet in vorm. Daarachter is de spoeling zeer dun. Sterspeler Jacob DeGrom is al het hele seizoen geblesseerd. Andrew Heaney is zwak in zijn optredens als starter.
Ook in de bullpen is het geen hosanna en in dat opzicht heeft Texas veel gemeen met de Phillies.
Maar wie gaat er winnen?
Wat duidelijk lijkt is dat de eerste drie wedstrijden matchups zullen zijn tussen Zac Gallen en Jordan Montgomery, Merrill Kelly en Nathan Eovalid en Brandon Pfaadt en Max Scherzer. De vierde wedstrijd zal ongetwijfeld een "bullpen-game" worden oftwel werpers die niet meer dan 1 of 2 innings zullen pitchen.
Als Zac Gallen zijn vorm weer weet te vinden en de brute slagkracht van Arizona, die zo afwezig was tegen de Phillies, weer terugkomt, dan denk ik dat de Diamondbacks kunnen winnen. Zo niet, dan zal het er om gaan spannen.